Korte samenvatting
Organisatiecultuur is sinds de jaren tachtig een populair begrip in de literatuur over management en organisaties. De term organisatiecultuur wordt in de praktijk vaak gebruikt in de zin van ‘zo zijn onze manieren’ en verwijst naar de wijze waarop werknemers binnen de organisatie met elkaar omgaan (De Witte & Jonker, 2015).
Managers en medewerkers spreken over organisatiecultuur als het gaat om ‘het feitelijke gedrag van de medewerkers van een organisatie, dat voortkomt uit een stelsel van impliciete en expliciete veronderstellingen, waarden en normen’ (De Caluwé & Vermaak, 2006, p. 261). Organisatiecultuur wordt veelal gedefinieerd als ‘het patroon van gedeelde basisaannames die een groep (organisatie) heeft geleerd bij het oplossen van interne en externe problemen’ (Schein, 2004, p. 17).
Een groot aantal cultuurinterventies is gebaseerd op de aanname dat er verschillende soorten culturen te onderscheiden zijn en dat deze cultuurtypen ook te beïnvloeden of zelfs te scheppen zijn (De Caluwé & Vermaak, 2006). Tegelijkertijd wordt breed gedeeld dat cultuurverandering taai, moeizaam en complex is (Ten Have, Ten Have, Huijsmans & Otto, 2016).
