Korte samenvatting
In dit artikel verkennen Leonard Millenaar en Steven ten Have de mentor-protégérelatie als een krachtig, maar complex leer- en ontwikkelmechanisme binnen organisaties. Zij laten zien dat deze relatie historisch geworteld is in de meester-gezeltraditie en dat zij nog steeds een belangrijke rol speelt in professionele ontwikkeling, loopbaanvorming en kennisoverdracht. Het artikel maakt onderscheid tussen formele mentorprogramma’s en informele relaties, waarbij informele relaties vaak effectiever blijken door hun spontaniteit, wederzijds vertrouwen en langere levensduur.
De auteurs analyseren de mentor-protégérelatie als een meervoudig psychologisch fenomeen, waarin zowel carrièregerelateerde als psychosociale motieven een rol spelen. Aan de hand van vier psychologische perspectieven (behavioristisch, cognitief, psychodynamisch en humanistisch) en een motievenmatrix (‘hebben’ en ‘zijn’) wordt duidelijk hoe verwachtingen, drijfveren en het zogenoemde psychologisch contract de kwaliteit en duurzaamheid van de relatie bepalen. Bewustzijn van wederzijdse motieven blijkt cruciaal voor een gezonde, productieve en lerende mentor-protégérelatie.
