Artikel Veranderen

21 augustus 2015

Middenmanagement over slaagfactoren voor organisatieverandering

Het middenmanagement vormt de schakel tussen strategie en uitvoering—maar wat zien zij zélf als doorslaggevend voor succesvolle organisatieverandering? Dit artikel beschrijft een casestudy bij een grote netbeheerder waarin middenmanagers zeven concrete slaagfactoren benoemen, van aanleiding en urgentie tot voorbeeldgedrag en leiderschap. De uitkomsten laten ook zien waar blinde vlekken zitten, zoals de beperkte aandacht voor (persoonlijke) ontwikkeling tijdens verandering.

Geplaatst in M&O 4, 2015, pagina 20 t/m 41

Bekijk het volledige artikel
Middenmanagement over slaagfactoren voor organisatieverandering

Korte samenvatting
Dit artikel onderzoekt via een casestudy bij een grote Nederlandse netbeheerder welke slaagfactoren voor organisatieverandering het middenmanagement zelf ziet. De auteurs plaatsen dit in de context van de bekende “strategy to execution gap”: het is vaak lastig om de brug te slaan tussen de strategische top (plan) en de uitvoerende kern (realisatie), en precies daar bevindt het middenmanagement zich. In interviews met vijftien hoofden en teamleiders komt naar voren dat middenmanagers verandering zien als een iteratief proces en dat hun interpretatie van de veranderopgave mede bepaalt wat er in de praktijk daadwerkelijk van de plannen terechtkomt.

De resultaten laten zeven dominante succesfactoren zien, geordend langs verandervisie (plan) en verandercapaciteit (uitvoering). Binnen de verandervisie noemen middenmanagers vooral: een logische en goed gecommuniceerde aanleiding, voldoende urgentiebesef en een helder en consistent veranderplan. Binnen de verandercapaciteit leggen zij de nadruk op draagvlak (met name in de top), veranderbereidheid van medewerkers, voorbeeldgedrag van middenmanagers en hun leiderschapscompetenties. Opvallend is dat veel genoemde factoren een sterk “cognitief” karakter hebben (logica, duidelijkheid, beheersbaarheid) en dat rollen rond persoonlijke ontwikkeling (van henzelf én het ondersteunen van medewerkers daarin) in de praktijk weinig aandacht krijgen—terwijl juist daar volgens de auteurs winst te behalen is.