Korte samenvatting
Steeds meer ggz-organisaties onderzoeken de inzet van zelfsturende teams als nieuwe organisatiewijze. Hoewel het concept veel potentie heeft, blijkt de manier van invoeren bepalend voor duurzaam succes. Dit onderzoek verkent welke factoren bijdragen aan een effectieve implementatie van zelfsturende teams binnen een Nederlandse ggz-instelling.
Op basis van een kwalitatieve case study, met 18 interviews binnen twee zelfsturende teams, zijn de bevindingen geanalyseerd via open en gerichte codering. Uit deze analyse komen drie cruciale succesfactoren naar voren: een duidelijke taakverdeling binnen het team, sterke onderlinge relaties en een coachingsaanpak die expliciet aandacht geeft aan eventuele negatieve ervaringen uit het verleden.
Door het gebruik van het Change Competence Model laat het onderzoek zien dat een hoge veranderbekwaamheid van de organisatie de kans op een succesvol functionerend zelfsturend team aanzienlijk vergroot.
Er lijkt sprake te zijn van 'solutioneering': de oplossing wordt gekozen voordat het probleem goed en wel wordt begrepen.
