Korte samenvatting
Dit artikel laat zien hoe organisaties écht “in control” kunnen zijn door systematisch te besturen in plaats van vooral achteraf te verantwoorden. De auteurs plaatsen het begrip ‘in control’ in de context van governance en incidenten en stellen dat veel organisaties te sterk focussen op (financiële) risico’s, terwijl duurzaam goed functioneren vraagt om sturing op vier samenhangende coördinaten: richting, consistentie, samenhang en feedback (het RCSF-model). Systematisch besturen is daarbij geen trucje, maar een volwassen manier van organiseren waarbij de vier coördinaten in combinatie worden ingezet om prestaties te realiseren én te leren en bij te sturen.
Vervolgens werken de auteurs uit welke managementprocessen dit systematisch besturen concreet maken. Op basis van literatuuronderzoek en een case-control study introduceren zij een MP-model met tien (meervoudige) managementprocessen, waaronder processen als policy deployment, key process management, operational control, process improvement en meer strategische leerprocessen. De kernconclusie is dat vooral de drievoudige managementprocessen (combinaties van drie RCSF-coördinaten) het verschil maken tussen organisaties die nét wel of nét niet systematisch bestuurd zijn; ze vormen de doorslaggevende “winners” om van proces- naar systeemgericht besturen te komen.
